กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โหลวเหว่ยเฟิงหน้าตาตกตะลึง ถามอย่างสงสัย “อาจารย์ หมายความว่าซ่งซีหยวนก็รู้เรื่องนี้ด้วยหรือ?”
เขาไม่เชื่อ ซ่งซีหยวนจะรับหลานสาวที่ไม่มีสายเลือดเดียวกันได้อย่างไร?
เหยียนหรงมองลูกศิษย์ด้วยสายตารังเกียจ “ซ่งซีหยวนฉลาดกว่านาย 10 เท่า เรื่องที่ขนาดนายยังดูออก เขาจะดูไม่ออกได้อย่างไร?”
“งั้นเขาจะรับซ่งซีซีเป็นหลานไปทำไม?”
โหลวเหว่ยเฟิงไม่เข้าใจวิธีคิดของซ่งซีหยวนเลยจริง ๆ ถ้าเป็นเขาคงไม่รับของปลอมแบบนี้แน่ อีกอย่างถึงซ่งซีซีจะน่าสงสารเรื่องชาติกำเนิด แต่เธอปลอมตัวเป็นลูกสาวของซ่งฉางเจียง นิสัยใจคอก็มีปัญหา ซ่งซีหยวนไม่กลัวหรือว่าหลานสาวของปลอมคนนี้จะหันมากัดเขาในวันข้างหน้า?
เหยียนหรงเคาะศีรษะเขาเบา ๆ กล่าวอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “ว่าง ๆ ก็อ่าน 36 กลยุทธ์ให้มากหน่อย เสริมสมองบ้าง”
“ผมอ่านทุกวันเลยนะ ตอนนี้มีปัญญามากแล้ว พอผมอายุเท่าอาจารย์ ผมก็จะพูดแบบนี้กับลูกศิษย์ของผมเหมือนกัน”
โหลวเหว่ยเฟิงทำแก้มป่องอย่างไม่พอใจ เขาคิดว่าตัวเองฉลาดกว่าคนวัยเดียวกันมาก สิ่งที่ขาดมีเพียงค่าประสบการณ์ชีวิต ซึ่งอ่านหนังสือเติมไม่ได้ ต้องผ่านความขมขื่นของกาลเวลาเท่านั้นถึงจะเติมได้
เหยียนหรงขี้เกียจสนใจเขา เดินไปที่เพิงจอดรถเข็นจักรยานออกมา ขึ้นขี่แล้วจากไป