กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บนระเบียงทางเดินยังมีคนอื่นที่กำลังทำอาหาร พวกเขาเห็นตำรวจเช่นกัน ต่างวางงานในมือลงพร้อมกัน คนที่คุยกันก็หุบปาก ระเบียงทางเดินเงียบสนิท
หวังกั๋วเซิ่งเดินตามหลังตำรวจ 2 คน เขาชี้ไปที่บันไดขั้นที่ขาดเป็นรอยใหญ่ตรงหน้า “ตรงนี้มีรอยขาด คุณสองคนระวังหน่อยครับ”
เขาเป็นหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัย ก่อนตำรวจมาถึงได้โทรหาเขา เขาจึงต้องให้ความร่วมมือในการทำงาน
ตำรวจ 2 คนมองรอยขาดแวบหนึ่ง ไม่ได้ใส่ใจนัก พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “หัวหน้าแผนกหวัง ซ่งต้าเจียงอยู่ชั้นไหนครับ?”
“ชั้น 2 ห้องนั้นไงครับ”
หวังกั๋วเซิ่งชี้ไปทางเหอเฟิ่งเหลียน
ใบหน้าเหอเฟิ่งเหลียนซีดเผือดในพริบตา ตำรวจมาหาสามี จะเป็นเรื่องอะไรกัน?
สัญชาตญาณบอกว่าไม่ใช่เรื่องดี เธออยากกลับเข้าห้องไปบอกสามี แต่ขาทั้ง 2 ข้างไม่มีแรง ร่างกายก็สั่น เธอได้แต่ฝืนยิ้มแล้วถาม “หัวหน้าแผนกหวัง ตำรวจมาหาเหล่าซ่งที่บ้านเรามีเรื่องอะไรคะ?”