ตอนที่ 137 ในเมื่อเข้าดงไม้กันแล้ว เธอจะท้องลูกเจียงสุ่นก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้

ซ่งต้าเจียงกับซ่งเจี้ยนกั๋วกลับมาดึกมาก เหอเฟิ่งเหลียนอยู่เฝ้าซ่งเชี่ยนที่โรงพยาบาล ตอนที่ทั้งสองกลับมา คนในตึกพักครอบครัวพนักงานต่างหลับหมดแล้ว มีเพียงไฟตามระเบียงทางเดินที่ยังเปิดอยู่

แม้ร่างกายของสองพ่อลูกจะเหนื่อยล้าและท้องก็หิวมาก แต่สภาพจิตใจกลับดีเยี่ยม ‘เมื่อถึงทางตันคิดว่าหมดหนทางแล้ว กลับพบหมู่บ้านอีกแห่งหลังเงาหลิวและดอกไม้’ นี่แหละคือความรู้สึกของพวกเขาในยามนี้

“พ่อครับ สัปดาห์หน้าฮงเหว่ยจะรับเชี่ยนเชี่ยนเข้าบ้านแล้ว ผมจะได้บรรจุเป็นพนักงานประจำก่อนปีใหม่ไหมครับ” ซ่งเจี้ยนกั๋วถามอย่างตื่นเต้น

“อย่าเอะอะโวยวายไป แม้เชี่ยนเชี่ยนจะได้แต่งเข้าบ้านโจวแล้ว ก็ต้องรู้จักเก็บตัวเงียบ ๆ คนอิจฉาในโรงงานมีเต็มไปหมด”

ซ่งต้าเจียงตื่นเต้นมาแล้ว ตอนนี้จิตใจเย็นลงแล้ว เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ขึ้น ๆ ลง ๆ ช่วงนี้ เขาจึงกำชับลูกชายคนโตว่าต้องเก็บตัวเงียบ ๆ เอาไว้ อย่าให้คนอิจฉาเพ่งเล็ง

“รู้แล้วครับ ผมไม่บอกคนนอก แม้แต่เว่ยกั๋วก็ไม่บอก ปากเขาหลวม”