กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อู๋กวงฮวาที่เพิ่งถูกน้ำชาสาดจนไฟโกรธมอดลงไปนิดหนึ่ง ถูกเสียงของซ่งซีซีกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งตัวถูกห่อหุ้มด้วยเปลวโกรธ ดวงตาร้อนผ่าวจนแดงก่ำ
“เธอจะทำอะไรอีก?”
อู๋กวงฮวาพูดจาแข็งกร้าว และหัวก็ปวดมาก
“ฉันมาทักทายกับเพื่อนร่วมงานน่ะ หัวหน้าแผนกอู๋ พูดจาแข็งกร้าวขนาดนี้ทำไม? เป็นผู้นำต้องใช้คุณธรรมทำให้คนยอมรับ อารมณ์ร้อนขนาดนี้จะเป็นผู้นำที่ดีได้ยังไง!”
ซ่งซีซีอธิบายอย่างอดทน ราวกับมองไม่เห็นว่าอู๋กวงฮวาใกล้จะระเบิดความโกรธแล้ว
เพื่อนร่วมงานตัวเก๋าอีกสามคนไม่ได้พูดอะไร แต่ในแววตามีความตื่นเต้น คิดว่าข้างในใจพวกเขาคงกำลังบ่นกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
อู๋กวงฮวากัดฟัน ฝืนกดความโกรธลงแล้วพูดว่า “เธอเจอเพื่อนร่วมงานแล้ว ก็กลับสถานีกระจายเสียงได้ จำไว้บ่ายสามโมงเปิดเพลง”