กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พลั่ก”
เสียงกระแทกทึบ ๆ ดังขึ้น ซ่งซีซีล้มลงบนเบาะรองแล้วสลบไป
หวังกั๋วเซิ่งรีบวิ่งเข้าไปตรวจดูว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ แล้วจึงค่อยโล่งอก เช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก หนูนี่มันบ้าจริง ๆ บอกจะกระโดดก็กระโดดเลย ต่อให้มีเบาะรองก็ใช่ว่าจะรับไว้ได้แน่ ๆ
“ไม่เป็นไร แค่สลบไปเท่านั้น”
พอได้ยินคำพูดของหวังกั๋วเซิ่ง ผู้อำนวยการโรงงานโจวก็โล่งอก ไม่มีใครตายก็ดีแล้ว
เขามองซ่งซีซีที่อยู่บนเบาะอย่างมืดมน เดิมทีเขายังคิดว่าสาวบ้านนอกคนนี้น่าจับมือกว่าซ่งเชี่ยน เขาเอนเอียงให้ลูกชายแต่งกับเด็กคนนี้มากกว่า ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว ลูกสาวบ้านซ่งทั้งสองคนแต่งด้วยไม่ได้สักคน ล้วนไม่ใช่ผู้หญิงที่อยู่กับร่องกับรอย ยังไงไปหาสาวบ้านนอกที่ซื่อจริง ๆ ขี้ขลาดจริง ๆ ยังมั่นคงกว่า