เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่วงนี้ผู้อำนวยการโรงงานโจวนั่งไม่ติดตัว เขาก็เห็นบทความในหนังสือพิมพ์แล้ว ไอ้กวาอ้ายกั๋วสารเลวคนนั้นราวกับเป็นสายลับที่แฝงตัวอยู่ข้างกายเขา รู้เรื่องภายในมากกว่าเขายังชัดเจนกว่า
จริง ๆ แล้วเรื่องที่เขาทำไปนั้นไม่ถือว่าอะไรมาก แม้ผู้บังคับบัญชาจะรู้ ก็แค่ตำหนิไม่กี่คำ ไม่กระทบเส้นทางราชการของเขา
แต่เสือกมีกวาอ้ายกั๋วคนนี้เขียนเรื่องนี้ลงหนังสือพิมพ์ หนังสือพิมพ์เหวินฮุ่ยก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสมองมีปัญหาเข้าหรือไง ถึงได้ลงพิมพ์ด้วย ตอนนี้ทำให้คนทั้งเมืองรู้กันหมด อิทธิพลใหญ่มาก ผู้บังคับบัญชาไม่ยอมปล่อยผ่านแน่
จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เสียงกริ่งถี่และแสบหู ผู้อำนวยการโรงงานโจวเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาในใจ ถึงขั้นไม่กล้ารับโทรศัพท์
พอดังมาราวสิบครั้ง เขาจึงรับสาย “ฮัลโหล ผมโจวซิ่นคัง…”