ตอนที่ 109 พ่อเธออัดพ่อฉันให้หนักได้เลย

พอวิ่งมาไกลแล้ว ซ่งซีซีก็ชะลอฝีเท้าลง แถมยังฮัมเพลงออกมา พอคิดถึงภาพอันงดงามที่เหอไฉ่เหลียนติดอยู่ในภูเขาใหญ่ ถูกชายโสดสูงวัยหลายคนทรมาน รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็หยุดไม่อยู่

เธอเด็ดหญ้าหางสุนัขขึ้นมาด้ามหนึ่งจากข้างทางอย่างสบาย ๆ ยัดก้านหญ้าเข้าไปเคี้ยวในปาก มีรสเปรี้ยวฝาดอ่อน ๆ อิ่มท้องไม่ได้ แต่ช่วยแก้อยาก ในบรรดาปีที่ใช้ชีวิตอยู่ในชนบท ตอนที่เธอหิวจนใกล้ตาย หญ้าหางสุนัขช่วยชีวิตเธอไว้

เอาเมล็ดหญ้าหางสุนัขมาแกะออก ปลอกเปลือก แล้วบดเป็นผง ใช้ผักป่าสับละเอียดปั้นเป็นก้อนผักป่า พอนึ่งสุกก็ทำให้อิ่มท้องได้ วัชพืชที่คนทั้งโลกมองว่าไร้ประโยชน์พวกนี้ กลับเป็นธัญพืชช่วยชีวิตเธอ