เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งต้าเจียงที่ซ่งซีซีกำลังนึกถึงอยู่นั้น ตอนนี้กำลังอยู่บนถนนไปสำนักงานออมทรัพย์ เขานัดกับหยวนเฟิงโสวไว้ว่าจะคืนเงินตอนหกโมงเย็น จึงถือโอกาสช่วงพักเที่ยงไปถอนเงิน
ถึงที่บ้านเหอเฟิ่งเหลียนจะเป็นคนดูแลเงิน แต่คนที่ควบคุมจริง ๆ คือเขา เงินฝากในบ้านมีเท่าไรเขาก็รู้ ของชิ้นใหญ่จะซื้อก็ต้องได้เขาตกลงก่อน เหอเฟิ่งเหลียนเป็นแค่คนเก็บเงินเท่านั้น
ซ่งต้าเจียงขี่จักรยานไปสำนักงานออมทรัพย์ที่ใกล้โรงงานทอผ้าที่สุด คนมาทำธุระไม่น้อยเลย หลายคนถือโอกาสช่วงพักเที่ยงมาทำธุระ เขายังเห็นเพื่อนร่วมงานที่โรงงานทอผ้าด้วย จึงทักทายก่อน
“ช่างซ่งก็มาฝากเงินด้วยหรือ” เพื่อนร่วมงานถามพลางยิ้ม
“เปล่า มาถอนเงิน”
ซ่งต้าเจียงรู้สึกเจ็บจี๊ดในใจ คิดว่าเพื่อนร่วมงานคนนี้ตั้งใจเยาะเย้ยเขา
เขาเดาไม่ผิด เพื่อนร่วมงานตั้งใจจริง ๆ เรื่องที่หยวนเฟิงโสวไปอาละวาดที่บ้านซ่งดังไปทั่ว ทั่วเขตอุตสาหกรรมต่างรู้ว่าซ่งต้าเจียงต้องชดใช้เงินก้อนใหญ่ให้บ้านหยวน คาดว่าเงินฝากยังไม่พอ ต้องเป็นหนี้ด้วยซ้ำ เป็นไปได้ยังไงที่จะมาฝากเงิน