เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหล่าหวังทำงานที่สำนักหนังสือพิมพ์แห่งนี้มาสิบห้าปี ค้นพบนักเขียนหน้าใหม่หลายคน ไม่น้อยที่ตอนนี้กลายเป็นนักเขียนชื่อดัง บางคนไปอยู่สหพันธ์วรรณศิลป์ กลายเป็นหัวหน้าของเขา ดังนั้นถึงเขาจะเป็นแค่บรรณาธิการธรรมดา แต่ฐานะในสำนักหนังสือพิมพ์ไม่ธรรมดา แม้แต่บรรณาธิการบริหารก็ต้องให้เกียรติเขาสักหน่อย
“กวาอ้ายกั๋ว นามปากกานี้ตลกดี ดึงดูดกว่าคำว่าไม่ระบุชื่ออีก แถมอักษรเสี่ยวข่ายประดับบุปผาชุดนี้ก็เขียนได้สวย ดูลายมือเหมือนนักเขียนหญิง แต่นามปากกากลับเหมือนนักเขียนชาย”
เหล่าหวังพูดกับเพื่อนร่วมงานพร้อมยิ้ม พลางฉีกซองจดหมายออก หยิบต้นฉบับที่พับเรียบร้อยออกมา เป็นปึกหนาทีเดียว
“ยังยาวใช้ได้เลย ‘ชีวิตแสนสุขหลังแต่งงานใหม่ของเฮ่อไฉ่เหลียน’... หรือว่าเป็นบทความส่งเสริมเสรีภาพในการแต่งงาน? ก็เข้ากับกระแสหลักของสังคมดี”