กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลายมือของซ่งซีซีเป็นอักษรเสี่ยวข่ายประดับบุปผาที่งดงาม ในยมโลกมีผีสาวตนหนึ่งเป็นปรมาจารย์ด้านอักษรวิจิตร ว่างจนไม่มีอะไรทำ จึงจ้องให้เธอฝึกเขียนตัวอักษรทุกวัน เธอคิดว่าตัวเองเขียนดีพอแล้ว แต่ปรมาจารย์กลับทำหน้าเหยียดหยาม พร้อมบอกว่าตนมีฝีมือระดับนี้ตั้งแต่สิบขวบ
คำพูดนี้ฟังดูคุ้นหูพิลึก เหมือนมีนักวิทยาศาสตร์เก่ง ๆ คนหนึ่งเคยพูดทำนองเดียวกันว่า คนที่มีสติปัญญาปกติพออายุสิบห้าปีก็ควรเรียนแคลคูลัสได้แล้ว
หึ… อัจฉริยะกับคนธรรมดานี่มันมียอดเขาเอเวอเรสต์ลูกหนึ่งกั้นกลางอยู่จริง ๆ