กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหอเฟิ่งเหลียนโกรธจนหน้าซีดขาว ชี้มือไปที่ลูกสาวอกตัญญู พูดไม่ออกอยู่ตั้งนาน แล้วหันไปหาเหอไฉ่เหลียนว่า “พี่สาวคนโต เห็นแล้วใช่ไหม? ต่อหน้าคนอื่นเธอแสร้งทำตัวน่าสงสาร ลับหลังกลับอกตัญญูแบบนี้ ก็แค่คนสองหน้า!”
เหอไฉ่เหลียนเห็นแล้วได้แต่ส่ายหัว แล้วตำหนิว่า “แม่เธอคลอดเธอ เจ็บปวดตั้งยี่สิบกว่าชั่วโมง เกือบเอาชีวิตไม่รอด ยังเลี้ยงเธอมาจนโตขนาดนี้ เธอตอบแทนแม่เธอแบบนี้หรือ?”
“ก็ไม่ใช่ฉันไปขอให้แม่คลอดฉันนี่? ใครใช้ให้แม่คุมเข็มขัดตัวเองไม่อยู่ ไปยุ่งกับผู้ชายจนท้อง คลอดตั้งยี่สิบกว่าชั่วโมงยังคลอดไม่ออก ก็โทษตัวเองที่ไม่เอาไหนสิ ผู้หญิงคนอื่นคลอดลูกง่ายกว่าขี้ยังง่ายเลย ทำไมแม่ถึงลำบากขนาดนั้น? แม่ไม่ควรกลับไปทบทวนตัวเองบ้างหรือไง?”