กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยิ่งใกล้เตียงมากเท่าไร หัวใจของซ่งเชี่ยนก็ยิ่งเต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เหงื่อเย็นไหลลงจากหน้าผาก หยดลงไปในดวงตา ความแสบทำให้เธอลืมตาไม่ออก เธอยกมือขึ้นเช็ด กลั้นหายใจย่องเบา ๆ ไปจนถึงข้างเตียง
ซ่งซีซียังหลับสนิทกรนเบา ๆ หลับสบายเป็นพิเศษ เห็นแล้วซ่งเชี่ยนแทบพ่นไฟใส่ ดาวันเหล่านี้เธอกินไม่ได้นอนไม่หลับ นังสารเลวนี่มีสิทธิ์อะไรถึงได้หลับสบายขนาดนี้?
เธอยื่นมือออกไป ใกล้คอเสื้อของซ่งซีซีมากขึ้นเรื่อย ๆ ใกล้จะคว้าคอเสื้ออยู่แล้ว จู่ ๆ ซ่งซีซีก็ลืมตาขึ้น ประกายเย็นเยียบที่ยิงออกมาในพริบตานั้นทำให้เธอสะดุ้งขนลุก ตัวแข็งค้างอยู่กับที่
“จะบีบคอฉันให้ตายงั้นเหรอ?”