กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงสุ่นตักเนื้อปลาใส่ชามไว้ไม่น้อย ทั้งหัวปลาและหางปลา รวมถึงเนื้อไก่ คลุกกับข้าวสวยหนึ่งชาม กุ้ยเฟยได้กลิ่นแล้วร้องออกมาอย่างดีใจ กินคำโต ๆ อย่างเอร็ดอร่อย
“กุ้ยเฟย กินช้า ๆ หน่อย ไม่มีใครแย่งแกหรอก”
ซ่งซีซีหมอบลง ลูบหัวกุ้ยเฟยสองสามที แมวน้อยโบกหางอย่างมีความสุขสองสามครั้ง แต่ไม่เงยหน้า เพราะกำลังยุ่งกับการกิน
“มันชื่อกุ้ยเฟย? กุ้ยเฟยแบบเจ้าแม่กุ้ยเฟยหรือเปล่า?”
เจียงสุ่นก็หมอบลง ทั้งสองคนนั่งยอง ๆ ข้างกันเหมือนกำลังเข้าห้องน้ำ มองแมวน้อยกินข้าว เขาอยากลูบสักหน่อย แต่กุ้ยเฟยหลบไป แล้วยังขู่ฟ่อใส่เขา
“ใช่ กุ้ยเฟยเป็นผู้หญิง”
ซ่งซีซีไปรินน้ำต้มสุกเย็นมาเพิ่มให้กุ้ยเฟยดื่มอีก
“ทำไมไม่ตั้งชื่อว่าฮองเฮาล่ะ ฮองเฮาเก่งกว่ากุ้ยเฟยอีก” เจียงสุ่นถาม