กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงสุ่นรออยู่ในห้องจนเริ่มร้อนใจ ใกล้จะสองทุ่มยี่สิบเก้านาทีแล้ว ทำไมซ่งซีซียังไม่เอาอาหารมาให้เขาสักที
คงไม่ใช่แกล้งหลอกให้เขารอเปล่า ๆ หรอกนะ
เขาลูบท้อง กลางคืนเขากินข้าวไปแค่ชามเดียว ยายนึกว่าเขาย่อยไม่ดีเลยต้มน้ำซานจาให้ช่วยย่อย เขาดื่มไปหนึ่งชามใหญ่ ตอนนี้ท้องยิ่งหิวเข้าไปใหญ่
เขาดูนาฬิกาข้อมืออีกครั้ง ตัดสินใจว่าจะรอถึงสองทุ่มสี่สิบนาที ถ้าซ่งซีซียังไม่มา เขาจะไปต้มบะหมี่กินเอง
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก…”
ที่ขอบหน้าต่างมีเสียง เป็นไม้ไผ่ท่อนหนึ่งเคาะขอบหน้าต่างเป็นจังหวะ
เจียงสุ่นยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก้าวเร็ว ๆ ไปที่ขอบหน้าต่าง มองลงไปเห็นไม้ไผ่ยาวท่อนหนึ่งกับหัวเล็ก ๆ ซูบผอมที่ยิ้มกว้างจนเห็นฟันให้เขา