กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งซีซีเก็บฟืนได้ไม่น้อยในป่า เธอเดิมทีคิดจะเอากุ้ยเฟยเข้าไปในมิติ แต่เจ้าตัวเล็กเข้าไปเล่นได้พักหนึ่งก็ร้องขอออกมา คงเพราะในมิติไม่มีเพื่อนเล่น แมวตัวเดียวเลยเหงาไปหน่อย
“เธออยู่ข้างนอกระวังตัวหน่อย โดยเฉพาะไอ้คนเลวนั่น เห็นมันก็หลบให้ห่าง ๆ ต่อไปฉันจะมาที่นี่เวลาเดิมทุกวัน จำไว้ไหม”
เธอลูบหัวกลมป้อมของเจ้าตัวเล็ก สัมผัสไม่ค่อยดีนัก เพราะแมวผอมเกินไป หนังหุ้มกระดูก ขนก็หยาบไปหน่อย
“เมี้ยว…”
กุ้ยเฟยขานรับอย่างว่าง่าย
“ถ้าเธอมีเพื่อนก็พามาได้นะ”
ยังไงปลาในมิติของเธอก็โตเร็ว จะเลี้ยงแมวสักร้อยตัวก็เลี้ยงไหว
“เมี้ยว…”
“ไปเล่นเถอะ ไม่ต้องเอาของขวัญมาให้ฉัน!”
ซ่งซีซีลูบท้องแมวน้อยอีกที ปล่อยให้มันไปเล่นเอง เธอจะเข้าไปในมิติทำเป็ดตุ๋นเบียร์กับปลาตุ๋นซีอิ๊ว