กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“พี่โจว เรื่องนี้ล้วนเป็นความผิดของบุตรชายผู้น้อย นี่คือของขอขมาสำหรับเด็กสาว ครั้งนี้เดินทางออกมาไม่ได้นำสิ่งของมามากนัก รอจนกลับถึงเมืองหลวงแล้ว ข้าจะจัดของกำนัลชั้นดีไปเยือนถึงบ้านอีกครั้ง”
มู่หรงอวิ๋นก็ไม่สะดวกพาบุตรชายของตนไปเยี่ยมโจวรุ่ย แต่เมื่อครู่ได้ฟังความเห็นของหมอหลวงแล้ว ว่าเด็กสาวมีแผลฉีกที่บริเวณหน้าผากไม่เล็กนัก ดูน่ากลัวยิ่งนัก ถึงขั้นมีโอกาสสูงมากที่จะทิ้งรอยแผลเป็นไว้
แม้เรื่องนี้จะเป็นอุบัติเหตุจริง แต่สำหรับแม่นางแล้ว อุบัติเหตุนี้มิใช่เรื่องเล็กเลย
“ในนี้มียาทาหน้าอวลหยก เป็นสูตรโบราณที่สืบทอดกันมาในสำนักของภรรยาข้า ถือเป็นน้ำใจเล็กน้อย”