กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฝีเท้าของท่านหลี่เร่งเร็วขึ้น ในลานบ้านของฮูหยินหลี่มีเสียงเด็กร้องไห้ดังลอดออกมาแล้ว
“หยุดเสียทุกคน!”
“ปินเอ๋อร์!”
ประโยคแรกท่านหลี่เป็นผู้ตะโกน ประโยคที่สองเป็นอนุคนโปรดที่วิ่งเข้าไปตะโกน เด็กที่นอนอยู่บนม้านั่งเพิ่งถูกตีไปเพียงครั้งเดียว ก็ถูกรับใช้ที่ตามมากับท่านหลี่วิ่งเข้าไปขวางไว้
“เหตุใดฮูหยินจึงต้องลงมือใหญ่โตถึงเพียงนี้ ใช้โทษหนักถึงเพียงนี้กับเด็กเล็ก ๆ คนหนึ่ง”
“ทำร้ายบุตรชายสายตรง สามีหรือจะขวางข้าที่จะสั่งสอนบุตรชายอนุสักคนหนึ่งด้วย”
ฮูหยินหลี่เพียงนึกถึงภาพที่ตนเห็น หัวใจก็อดสั่นสะท้านไม่ได้