กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนเช้าตรู่ส่งเดินทาง มู่เสี่ยวหน่วนเป็นผู้อาวุโส โดยธรรมชาติจึงไม่จำเป็นต้องออกไปส่ง แต่ก็ยังออกมาดูเสียหน่อย
“เห็นแล้วข้าก็อยากตามออกไปเดินเสียหน่อย”
คำพูดเดียวของมู่เสี่ยวหน่วน ทำให้บุรุษตระกูลโจวหลายคนตกใจหมด แล้วยังจะมีใจสนใจความอบอุ่นระหว่างภรรยากับลูกหรือ รีบให้คนขับรถม้าออกเดินทางแต่เช้าทันที
“ท่านแม่ ในบ้านอื่นใครบ้างที่คุณนายใหญ่ไม่ได้คอยดูแลอยู่ในจวน ตอนนี้พี่ใหญ่เลื่อนยศเป็นระดับหนึ่ง พอขึ้นมาก็ทำการใหญ่โตเช่นนี้ ทั้งเมืองหลวงจับตาตระกูลเราอยู่ หากท่านออกไป ใจพวกข้าจะสงบได้อย่างไร”
โจวลิ่วหลางภายใต้การบอกด้วยสายตาของพี่ใหญ่ตัวเอง จึงเดินเข้ามาเอ่ยคำปลอบ