กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ท่านแม่ ช่วยด้วย พี่ใหญ่ได้รับบาดเจ็บ ท่านรีบเข้าวังเถิด”
โจวเอ้อร์หลางขี่ม้าเร็วออกจากวัง ควบม้าฝ่าประตูเข้ามา ด้วยความตื่นตระหนกจึงผลักประตูห้องของมู่เสี่ยวหน่วนออกโดยตรงจนลืมธรรมเนียม
มู่เสี่ยวหน่วนเพิ่งถอดรองเท้าเข้านอน ได้ยินเสียงจึงเปิดผ้าห่มขึ้น โจวเอ้อร์หลางก็พุ่งเข้ามาแล้ว
“ออกไป”
โจวเอ้อร์หลางสะดุ้งกับเสียงของมู่เสี่ยวหน่วน รองเท้าข้างหนึ่งลอยเข้ามากระทบกลางหน้าผากเต็มแรง พอเห็นมู่เสี่ยวหน่วนในชุดนอนชั้นใน โจวเอ้อร์หลางก็รีบถอยออกไป แล้วรออยู่นอกห้องด้วยความร้อนใจ
“ยังไม่รีบเอารองเท้าเข้ามาให้ข้าอีกหรือ”