ตอนที่ 376 อ้วนขึ้นอย่างมีความสุข

“นอกจากเท้าแล้วยังเจ็บตรงไหนอีกหรือไม่”

โจวลิ่วหลางก็ไม่สะดวกจะเปิดเสื้อผ้าของเหนียนหร่วนหร่วนออกตรวจดูโดยตรง นอกจากข้อเท้าที่บวมสูงจนมองเห็นได้แล้ว ที่อื่นล้วนไม่รู้ทั้งสิ้น

เหนียนหร่วนหร่วนพอคิดถึงกระดูกก้นกบของตน ก็พลันละอายจนไม่อาจเอ่ยปาก

โจวลิ่วหลางก็ไม่ใช่คนโง่ เห็นสีหน้าเจ็บปวดของเด็กสาว กับสองมือที่นางเผลอปกป้องตนเอง ก็เข้าใจขึ้นมาทันที

“เอ่อ ข้าจะถอดราวกั้นนี้ออกก่อน”

โจวลิ่วหลางพูดพลางลงมืออย่างรวดเร็วที่สุด

“ข้ารู้แล้วว่าตัวข้าอ้วนเกินไปจริง ๆ”

เหนียนหร่วนหร่วนมองโจวลิ่วหลางที่กำลังถอดราวบันได ก็อดรู้สึกท้อแท้ไม่ได้

“ถ้าไม่อ้วนก็คงไม่ติดค้างอยู่ในที่แบบนี้”