ตอนที่ 357 ระบำกระบี่

มีเพียงรถม้าคันเดียว สิ่งของทั้งหมดบรรจุลงหีบวางไว้ด้านหลังรถม้า

“ขับรถให้มั่นคงหน่อย”

โจวเจี้ยนจวี่กำชับคนขับรถม้า แล้วประสานมือคารวะอู๋หยวนซวงและคนอื่น ๆ จึงพลิกตัวขึ้นม้า

ปลายฤดูใบไม้ร่วงเดือนสิบ ตามทางอันที่จริงมิมีทิวทัศน์ใดน่าชม แต่ราษฎรไปมาหาสู่กันมิใช่น้อย ป่าเมเปิลแดงของวัดเซียงกั๋วในยามคึกคักก็สามารถนำรายได้บางส่วนมาให้พวกเขาได้

รถม้าถึงหน้าประตูสำนักวัดเซียงกั๋วแล้วหยุดลง

เปิดม่านขึ้น โจวเจี้ยนจวี่รออยู่หน้ารถม้าแล้ว ยื่นมือออกมารอ

มู่เสี่ยวหน่วนอาศัยแรงพยักตัวลงจากรถม้า หากมิใช่เพราะชุดกระโปรงชุดนี้ นางคงคล่องแคล่วกว่านี้