กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“วางกระจกไว้ให้ดี ๆ ถ้ากล้าโยนทิ้งละก็ ไว้ค่อยจัดการเจ้า”
มู่เสี่ยวหน่วนชายตามองโจวอู่หลางแวบหนึ่ง แล้วหลับตาพักผ่อน
โจวอู่หลางไม่กล้าส่งเสียง เขารู้สึกว่าท่านแม่ดูเปลี่ยนไป หรือว่าไม่ใช่ ดูเหมือนย้อนกลับไปเป็นอย่างตอนที่พวกเขายังเด็ก
ขบวนรถม้าเคลื่อนไป เรื่อยจนถึงด่านพักม้าสำหรับพักเหนื่อย มู่เสี่ยวหน่วนหยิบหมวกคลุมหน้าขึ้นมาสวมก่อนจึงลงจากรถ
ที่นี่กลับเข้ามาในเขตแดนเป่ยซ่งแล้ว ไม่จำเป็นต้องรีบเร่งเดินทางอีก
“ลองดูว่าซื้อของพวกนี้ตามที่เขียนไว้ได้หรือไม่ หากซื้อได้ครบก็ส่งมาที่ห้องให้ข้า”
มู่เสี่ยวหน่วนยื่นใบสั่งยาแผ่นหนึ่งใส่มือโจวอู่หลาง โจวอู่หลางรับไปอย่างรวดเร็ว
ของไม่มาก คงไม่ยุ่งยากนัก