กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เหล่าหวังซื่อรีบแก้ต่าง แต่ทุกคนก็มิใช่คนที่ไม่มีดวงตา เจ้าพูดเองว่าเจ้าคือแม่สามีผู้ดูแลเรือนที่ยังใช้คนรับใช้ได้ กลับดูแลลูกสะใภ้ที่เพิ่งคลอดบุตรได้ไม่นานไม่ให้ทิ้งเด็กยังไม่ได้ เรื่องนี้พูดออกไปใครก็ไม่ยอมรับ
ไม่มีหลักฐานแน่ชัด ส่วนเรื่องหวังซื่อผู้น้อยแย่งคนกลางถนนนั้นเป็นความจริง แต่เมื่อดูท่าทางสติฟั่นเฟือนของหวังซื่อผู้น้อยแล้ว การจับนางเข้าคุกหลวงก็ไม่ค่อยเหมาะ