กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เต้าฮวยของบ้านท่านป้าหวังอร่อยมาก รุ่ยรุ่ย เจ้าว่าใช่หรือไม่”
เจียวเจียวตักหนึ่งช้อนใส่ปาก ลื่นไหล พออมก็ละลาย เต้าฮวยอุ่น ๆ ราดน้ำเชื่อม หวาน อบอุ่นกระเพาะอาหารยิ่งนัก
“อืม ข้าว่ายังกินได้อีกชาม”
รุ่ยรุ่ยก็ชอบมาก ใช้มือทำท่าทาง รอยยิ้มบนใบหน้าทำให้ผู้คนเห็นแล้วชอบใจ ดึงดูดสายตาผู้สัญจรไปมาจำนวนไม่น้อย
“แม้แต่ไข่ก็ยังออกไม่ได้ ทำให้ลูกของข้าไม่มีบุตรมาหลายปี รู้อย่างนี้แต่แรกข้าคงไม่เห็นแก่ญาติให้เจ้าแต่งกับลูกของข้า”
หญิงสาวคนหนึ่งคุกเข่าอยู่หน้าประตู กอดขาสองข้างของหญิงชราไว้อ้อนวอนอย่างทุกข์ทรมาน