ตอนที่ 329 สอนเด็ก

“ผัวะ ๆ~”

เสียงไม้ไผ่หวดดังผัวะ ๆ อู๋หยวนซวงถือไม้ไผ่เส้นหนึ่ง หวดใส่เจ้าเด็กเหลือขอสองคนที่นางให้กำเนิดเอง

“โอ๊ย! ท่านแม่ ข้าผิดแล้ว! ข้าผิดแล้ว! รุ่ยรุ่ย ข้าขอโทษ!”

เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของหย่งซิ่นดังขึ้น หย่งเหลียนกัดฟันไม่ส่งเสียง แต่สายตากลับจับจ้องรุ่ยรุ่ยอย่างกังวล

รุ่ยรุ่ยถูกเหวินเหนียงกอดไว้ในอ้อมแขน มู่เสี่ยวหน่วนถือแหนบอย่างระมัดระวัง ค่อย ๆ คีบหนามบนศีรษะของรุ่ยรุ่ยที่ร้องไห้จนน้ำตาไหลออกมาทีละเส้น

“บนพื้นมีตั้งมากมาย พวกเจ้ากลับต้องปีนต้นไม้”

หวดอีกสองสามที อู๋หยวนซวงก็เลิกหวด โยนไม้ไผ่ทิ้ง แล้วรีบไปดูหลานสาวตัวน้อย

“รุ่ยรุ่ยไม่ต้องร้องนะ ป้าได้ตีพวกพี่ชายให้เจ้าแล้วเพื่อระบายแค้น”