ตอนที่ 316 จดหมายด่วน

“ขอบคุณท่านอาสะใภ้มู่ แต่เขาอยู่ในสภาพเช่นนี้ ตอนนี้เกรงว่าจะถามอะไรไม่ได้เลย”

“อืม ให้ร่างกายฟื้นตัวดีเสียก่อนแล้วค่อยว่ากัน ช่วงนี้ข้ายังต้องออกไปข้างนอก หากในหมู่บ้านมีคนแปลกหน้าเข้ามา ต้องระวังให้ดีที่สุด”

มู่เสี่ยวหน่วนคิดว่าตนยังต้องจากไป และผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านตระกูลโจวต้องคุ้นเคยกับผู้คนที่ไปมาในหมู่บ้านเป็นแน่ นางจึงกำชับเป็นพิเศษประโยคหนึ่ง

“ท่านอาสะใภ้มู่กลับมาคราวนี้เพียงมาดูเฉย ๆ หรือ?”

“ย่อมไม่ใช่ เด็กหลายคนโตกันหมดแล้ว ถึงเวลาต้องเล่าเรียน จะลืมรากเหง้าของตนอยู่ที่ใดไม่ได้ โรงเรียนในหมู่บ้านก็ไม่เลว มิฉะนั้นก็คงไม่อาจสอนให้เกิดซิ่วไฉได้หลายคน การให้พวกเขาเริ่มเรียนรู้ก็เพียงพอแล้ว”