กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ท่านแม่ ท่านควรพักผ่อนอีกสักสองสามวัน ท่านเพิ่งเปลี่ยนโลหิตให้สามีมากมาย ร่างกายกำลังอ่อนแอ เหตุใดจึงจะจากไปเช่นนี้ได้”
ลู่ซานเหนียงรีบเอ่ยขึ้น
โจวเอ้อร์หลางจำได้เพียงว่าตนเข้าประตูเมือง หลังจากนั้นก็ไม่รู้อะไรอีกเลย
“ท่านแม่เปลี่ยนโลหิตให้ข้าหรือ”
โจวเอ้อร์หลางตกตะลึงอย่างยิ่ง
“ใช่แล้ว หากมิใช่ท่านแม่เปลี่ยนโลหิตให้สามี สามีก็ไม่รู้ว่าจะฟื้นเมื่อใด เปลี่ยนโลหิตเสร็จแล้ว ท่านแม่ยังไม่มีแรงลุกขึ้นนั่ง สีหน้าซีดขาวลงมาก น่าเสียดายที่เว้นแต่ท่านแม่ โลหิตของพวกข้ากับเจ้าไม่อาจหลอมรวมกันได้”
“การเปลี่ยนโลหิตนี้เปลี่ยนกันอย่างไร”