กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
มู่เสี่ยวหน่วนยกมือขึ้น ตบลงบนตัวโจวเหลี่ยนจือหนึ่งที
“เจ้าเด็กเหลือขอ นี่ว่าข้าคิดจะขึ้นสวรรค์หรือ”
“ซี๊ด เจ็บ ท่านแม่เบามือหน่อย”
“แค่นี้ก็ร้องเจ็บ แล้วตอนเมื่อครู่ทำไมไม่เจ็บเล่า”
มู่เสี่ยวหน่วนดึงเข็มเงินออกมา
“พอพายุฝนสงบแล้ว พวกเราก็แล่นเรือกลับกัน”
“ท่านแม่ยังมีเรื่องต้องทำไม่ใช่หรือ”
โจวเหลี่ยนจือก็สงบสติลงเช่นกัน
“มีคนรบเร้าข้าให้กลับไปเป็นแม่เฒ่าใหญ่ เรื่องที่เหลือก็ไม่ทำแล้ว ใครเป็นคนขอ ใครก็ทำเองเถิด ยังไงใต้หล้านี้ก็ไม่ได้แซ่มู่และไม่ได้แซ่โจว กลับไปจัดการไอ้หมอนั่นที่เรียกตัวเองว่าทูตเทพให้สิ้นเรื่อง จะปล่อยให้แม่นางตัวเล็ก ๆ อย่างสายน้ำผึ้งตายอย่างไม่เป็นธรรมไม่ได้เป็นอันขาด”
เมืองหลวง