กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลี่เหวินเหนียงคอยดูแลรุ่ยรุ่ยน้อยตลอดเวลา จึงไม่ได้สนใจพระภิกษุน้อยผู้นี้มากนัก พอรุ่ยรุ่ยน้อยหลับแล้ว หลี่เหวินเหนียงจะเข้าไปช่วย พอดีเห็นดวงตาที่ลืมขึ้นของพระภิกษุน้อย ร่างทั้งร่างจึงคงท่าทางก้มตัวนั้นไว้ไม่ไหวติง
“เป็นอะไรไปหรือ”
โจวซานหลางเอ่ยเสียง ดึงดวงจิตวิญญาณของหลี่เหวินเหนียงกลับมา
“ดวงตาของพระอาจารย์น้อยผู้นี้...”