กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“พี่ ข้าไปเป็นเพื่อนเจ้าเอง”
หลี่อวี้ซูยืนกราน
“เจ้าเพิ่งออกจากคุกหลวงมา ควรอยู่บ้านพักฟื้นร่างกายให้ดีเสียก่อนจึงจะถูก”
“ผู้นั้นมิใช่เพียงผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตพี่เท่านั้น ยังเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตข้าด้วย หากมิใช่อุบาสิกาผู้นั้นเกลี้ยกล่อมเจ้าไว้ ข้าก็อาจไม่อยู่แล้ว ข้าไม่อาจปรนนิบัติอุบาสิกาเคียงข้างอย่างพี่ได้ แต่การไปคุกเข่าคารวะด้วยตนเองก็ยังจำเป็น”
สองพี่น้องซื้อของแล้วพากันขึ้นเขา
เมื่อไต่ขึ้นไปถึงกลางเขา ดวงตะวันก็อยู่กลางฟ้าแล้ว
มู่เสี่ยวหน่วนกำลังตากสมุนไพร ทั้งหมดนี้เป็นสมุนไพรที่นางเก็บเองบนเขา
“อุบาสิกา เหวินเหนียงพาน้องชายมาเจ้าค่ะ”