ตอนที่ 229 จัดการ

“หากท่านแม่โปรด ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้”

โจวซานหลางตอบพลางยิ้ม

ในโรงเตี๊ยม บริวารของท่านอ๋องเหลียววุ่นวายกันอลหม่าน สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าท่านอ๋องเหลียวกลับมาด้วยตนเอง

“ท่านอ๋อง…”

ทุกคนต่างไม่กล้าเอ่ยวาจา ท่านอ๋องเหลียวมีสีหน้าหม่นมืด

เมื่อคืนตอนที่เขาลืมตาขึ้น เขามั่นใจได้อย่างชัดเจนว่าสิ่งที่ตนเห็นคือเถาวัลย์เส้นหนึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้า และเถาวัลย์นั้นเขาไม่เคยเห็นมาก่อน ดูแล้วไม่หนา แต่กลับกระแทกเขาจนสลบไปในทีเดียว หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นเขาไม่แน่ใจ แต่ตอนที่รู้สึกตัว เขาถูกแขวนไว้บนกำแพง กลับมาแล้วเขาพบใบไม้ที่หล่นอยู่ในห้อง จึงมั่นใจว่านี่มิใช่ภาพลวงตาของตนเอง