ตอนที่ 214 งานเลี้ยงกลางฤดูใบไม้ร่วงอีกปี

“เจ้าคราหนี้นั้นถูกคนวางกับดักให้รับอนุภรรยาเข้ามา ถ้าคราหน้าคนที่วางกับดักเก่งกว่านี้ เจ้าก็มิต้องรับภรรยารองฐานะเท่าเทียมมาดอกหรือ”

มู่เสี่ยวหน่วนฟังคำเล่าของโจวอู่หลางจบ ก็เอ่ยขึ้นตรงประเด็นสำคัญ

“เป็นไปได้อย่างไร ต่อไปแม้ตีข้าจนตาย ข้าก็จะไม่แตะสุราอีก”

“มิใช่ว่าต้องวางยาลงในสุราเสียเมื่อไร”

มู่เสี่ยวหน่วนชำเลืองตาอีกครา โจวอู่หลางตัวสั่นเทาเล็กน้อย

“ท่านแม่ ลูกชายผิดไปแล้วจริง ๆ”

“เรื่องนี้เจ้าสองสามีภรรยาจัดการกันเองเถิด หากธรรมเนียมที่ข้าวางไว้พวกเจ้าไม่ยอมรักษา เช่นนั้นข้าก็จะไม่ยุ่ง”

โจวอู่หลางได้ยินเช่นนั้นจะกล้าขยับตัวที่ไหน เขาคุกเข่าอยู่ที่เดิมต่อไป