ตอนที่ 195 ภัยแล้งใหญ่รับน้ำหลาก

ตระกูลโจวไม่ขาดน้ำแข็งใช้อยู่แล้ว พออากาศร้อน ของหวานเย็นสารพัดก็ถูกยกออกมา ลามู่เนื้อขึ้นอย่างเห็นได้ด้วยตา ติดกับองค์หญิงฉางโซ่วน้อย ๆ สองเด็กโตที่ภาษากันไม่เข้าใจกลับมีงานอดิเรกเดียวกัน นั่นก็คือการกิน!

กินเสร็จก็พาห่านไปเดินเล่น คนหนึ่งนั่งบนรถเข็นเล็ก อีกคนผลักรถเข็นเล็ก ห่านวิ่งอยู่ข้างหน้า

“ใกล้ถึงเทศกาลตวนอู่แล้ว องค์หญิงน้อยควรกลับวังแล้วหรือไม่”

มู่เสี่ยวหน่วนเอ่ยถามนางข้าหลวง นางข้าหลวงช่วงนี้ก็ใช้ชีวิตสบายพอสมควร เดิมคิดว่าเป็นงานหนัก แต่ไม่คิดว่าจะสบายเช่นนี้

“องค์หญิงน้อยควรกลับวังจริง ๆ ฮูหยินรอให้บ่าวเข้าวังกราบทูล แล้วค่อยจัดเก็บของให้องค์หญิงน้อย”