ตอนที่ 187 กินอาหารเลิศรส

“เช่นนั้นก็ขอบใจของขวัญชิ้นใหญ่นี้ของท่านโจวด้วย”

ทั้งสองมองตากันแวบหนึ่ง แล้วต่างก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนจนวุ่นวาย

ทางด้านมู่เสี่ยวหน่วนพาสตรีในครอบครัวมาถึงน้ำพุดู๋จวี้ โรงน้ำชาใหญ่แห่งหนึ่งโอบล้อมน้ำพุไว้ครึ่งวง ภูเขาโดยรอบล้วนเป็นไร่ชา ริมน้ำพุปลูกไผ่ม่วงไว้ หากไม่มีคนนำทางมา คงหารสถานที่แห่งนี้ไม่พบเป็นแน่

ที่นี่มิใช่ย่านตลาดที่ผู้คนขวักไขว่ รถม้ามีมากแต่กลับไร้เสียงเอะอะ รถม้าจอดอยู่นอกป่าไผ่ สถานที่แห่งนี้มิใช่ใครอยากมาก็มาได้ แต่ผู้ที่พักอยู่ที่ด่านพักม้าได้นั้นล้วนมิใช่มั่งมีก็สูงศักดิ์ ต่อให้ไม่มั่งมีก็ยังมีตำแหน่งขุนนางติดตัว เด็กรับใช้ชายจึงกล้าเอ่ยถึงน้ำพุดู๋จวี้

“ทิวทัศน์ที่นี่งดงามนัก”