กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
มู่เสี่ยวหน่วนพาคนมาถึงเชิงเขาค่ายวายุทมิฬในอดีต
“พวกเจ้าสองคนรออยู่ที่นี่ หากสองชั่วยามแล้วข้ายังไม่ลงจากเขา พวกเจ้าค่อยเข้าไปในเขาหาข้า”
“ฮูหยิน พวกข้าขอติดตามท่านเข้าไปในเขาด้วย”
“ไม่ต้อง ดูแลม้าให้ดี พวกเจ้าทำเป็นพักเท้าอยู่ที่นี่ก็พอ แล้วจับสัตว์ป่าบ้าง”
มู่เสี่ยวหน่วนพูดจบก็ยกเท้าเดินเข้าไปในเขา ไม่นานก็หายลับจากสายตาของทั้งสองคน
เมื่อเข้าไปในเขา มู่เสี่ยวหน่วนก็พบความผิดปกติในไม่ช้า เห็นได้ชัดว่ามีคนเคลื่อนไหวอยู่ในเขา และบ่อยครั้งมาก
เมื่อยืนอยู่บนต้นไม้ใหญ่เห็นค่ายโจรที่ตนเคยปราบจนราบคาบกลับคืนสู่สภาพเดิม ไม่สิ ควรพูดว่ากว่าแต่ก่อนยังแน่นหนากว่า และผู้คนก็มากขึ้น ทั้งยังคึกคักยิ่งนัก