กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ตามประเพณีของพวกเจ้าแห่งต้าซ่ง ข้าควรต้องเตรียมสินเดิมเจ้าสาวหรือไม่ ใช่แล้ว ยังต้องเปลี่ยนคำเรียกเจ้าเป็นสามีด้วย สามีวางใจเถิด ข้าจะไปให้ท่านพ่อช่วยจัดเตรียมเดี๋ยวนี้ ไม่มีทางทำให้เสียเวลาการเดินทางกลับบ้านของสามีเด็ดขาด”
ลามู่สวมกำไลข้อมือของนางอย่างมีความสุข แล้วพาสาวใช้จากไป
“รุ่นจือเอ๋ย เรื่องนี้ เปิ่นหวังบกพร่องเองจริง ๆ เอ่อ รุ่นจือต้องการจะ…”
“ไม่ ไม่ต้องหรอก ราษฎรผู้ต่ำต้อยไปทำธุระดีกว่า”
โจวอู่หลางไม่คิดพักผ่อนแม้แต่น้อย ถึงกับปรารถนาจะยุ่งจนตัวลอย เพื่อจะได้ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่าน