ตอนที่ 178 มากเกินไปก็ไม่ดี

“เป็นพี่หกโจว!”

เสี่ยวสือโถวมองแวบเดียวก็จำได้ ร้องออกมาอย่างดีใจ เด็ก ๆ ในลานบ้านทรุดโทรมก็พากันวิ่งออกมา ยังมีผู้เฒ่าที่อยู่ข้างหลังเดินโซซัดโซเซถือไม้เท้าออกมา

“เสี่ยวสือโถวสูงขึ้นอีกแล้ว พวกเจ้าทำอะไรกัน? มือทั้งสองข้างเปื้อนโคลนหมด”

โจวลิ่วหลางหยุดรถม้าให้มั่นคง ผูกม้าให้เรียบร้อย

“กำลังโบกปูนปิดฝาให้ผนัง ไม่อย่างนั้นพอถึงฤดูเหมันต์ลมจะรั่วหนาวมาก ๆ เลย”

เสี่ยวสือโถวจึงนึกขึ้นได้ว่ามือทั้งสองข้างของตนเปื้อนโคลน

“ไปล้างมือกันให้หมด เดี๋ยวจะได้เสื้อผ้า”

โจวลิ่วหลางตบศีรษะเสี่ยวสือโถว

“แค่ก ๆ~ ท่านโจวผู้ใจบุญมาแล้ว ข้าแทนเด็ก ๆ เหล่านี้ขอบคุณในเมตตาอันยิ่งใหญ่ของท่าน”