ตอนที่ 165 รอโอกาสลงมือ

“เป็ดตัวนี้น่าจะต้องใช้เวลาสักพักจึงจะเสร็จกระมัง? ข้าเอาดักแด้ไหมกับตัวอ่อนจักจั่นมาแล้ว อืม ไม่รู้ว่าเจ้าจะรับได้หรือไม่ จึงคิดแล้วคิดอีก ก็ไม่เปลืองกระทะของเจ้าแล้ว ข้าทำที่บ้านมา แม้จะไม่เหมือนตอนเพิ่งออกจากกระทะ แต่ก็ยังกินได้”

มู่เสี่ยวหน่วนนำตัวอ่อนจักจั่นทอดกับดักแด้ไหมผัดแห้งออกมาวาง เป็ดหอมใบบัวคราวนี้ไม่ต้องเฝ้าตลอดเหมือนเนื้อแกะย่างคราวก่อน

มู่เสี่ยวหน่วนก็ไม่รู้ว่าคิดอย่างไร กลัวว่าคนผู้นี้จะรักสะอาด ถ้าหากนางใช้กระทะของอีกฝ่ายทอดแมลง แล้วอีกฝ่ายโยนกระทะทิ้ง ก็ดูจะไม่ดีนัก จึงทำไว้ล่วงหน้า แม้จะเย็นแล้ว แต่เมื่อใส่ไว้ในมิติก็ไม่ได้กระทบรสสัมผัสมากนัก