ตอนที่ 162 การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์

“มาแล้วหรือ ข้านึกว่าแม่นางลืมเสียแล้ว”

ชายผู้นั้นก่อไฟขึ้นแล้ว ลูกแกะทั้งตัวหมักเครื่องเรียบร้อยและถูกยึดตรึงไว้บนตะแกรงแล้ว

“เจ้าเตรียมไว้ครบถ้วนถึงเพียงนี้ หากไม่มา มิเสียดายหรือ”

มู่เสี่ยวหน่วนนั่งลง หยิบขนมจากตะกร้าสะพายออกมาบางส่วนวางบนโต๊ะหิน อย่างไรก็ไม่ควรมาด้วยมือเปล่า

“ในเมื่อแม่นางมาแล้ว ลูกแกะตัวนี้ก็เริ่มย่างได้แล้ว ผู้น้อยยังนำจอกไพฑูรย์มาหนึ่งคู่ ใช้รินสุราเหมาะที่สุด”

มู่เสี่ยวหน่วนมองจอกไพฑูรย์ที่วางอยู่บนโต๊ะ ลวดลายดุจดอกบัว ละเอียดประณีตนัก

“เจ้านี่ช่างพิถีพิถันเสียจริง”

มู่เสี่ยวหน่วนคิดจะเข้าไปช่วย แต่กลับถูกชายผู้นั้นกันไว้