กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
โจวซานหลางยืนนิ่งจัดท่าทางให้เรียบร้อย ก่อนเริ่มดึงธนู
ในที่สุดก็ชักธนูครบสามพันครั้งภายในเวลาที่กำหนด ทว่ามือทั้งสองข้างกลับสั่นเทา ดูท่าคงไม่ได้ฝึกมานานจนหย่อนยานไปเสียแล้ว
กว่าจะรอจนอาหารเย็นมาถึงได้ไม่ใช่เรื่องง่าย พอเปิดออกดูก็พบว่ามีเพียงผักดองกับแผ่นแป้ง
“ไม่มีน้ำแกงหรือ?”
โจวเอ้อร์หลางเอ่ยถามอย่างเงียบ ๆ และได้รับการพยักหน้าจากผู้ติดตาม
“ไม่มีขอรับ ฮูหยินกล่าวว่า ต่อไปห้องครัวจะไม่เก็บอาหารไว้ให้ท่านกับคุณชายสามอีก หากคราวหน้ากลับมาสายอีก เกรงว่าแม้แต่แผ่นแป้งกับผักดองก็อาจไม่มีขอรับ”
หลังจากกินอาหารเสร็จ โจวเอ้อร์หลางก็โบกมือให้คนผู้นั้นลงไป
“ซานหลาง เป็นพี่เองที่ผิดต่อเจ้า”
“พี่สองทำสิ่งใดหรือ?”
เมื่อเทียบกับการถูกลงโทษแล้ว โจวซานหลางอยากรู้สาเหตุมากกว่า