ตอนที่ 119 ปลูกไม้ผล

มู่เสี่ยวหน่วนคิดว่า 3 คนกินไม่หมดมากขนาดนั้น ผลกลับเป็นว่าปริมาณอาหารของเด็ก 2 คนนี้เกินกว่าที่นางคาดไว้ เพื่อให้เข้ากับพระกระโดดกำแพง นางจึงตั้งใจนึ่งข้าวชาดทาแก้ม 1 หม้อ ผลปรากฏว่าหมดเกลี้ยง

“เกิดปีหมูหรือไร กินมากขนาดนี้ตอนดึก เจ้าจะนอนลงหรือ”

มู่เสี่ยวหน่วนจ้องโจวลิ่วหลาง โจวลิ่วหลางลูบท้อง “ท่านแม่วางใจเถิด ข้าจะขยับร่างกายสักหน่อยแล้วค่อยนอน พี่ใหญ่ตอนค่ำยังต้องอ่านตำรา ข้าก็ต้องคิดบัญชี ไม่ได้นอนเร็วขนาดนั้น เอ่อ~”

พูดจบ โจวลิ่วหลางยังเรอออกมาอีก 1 ครั้ง มู่เสี่ยวหน่วนถึงกับพูดไม่ออก วางชามและตะเกียบลง ช่างเถิด มีคนเก็บกวาด นางกลับไปพักผ่อนดีกว่า

“พี่ใหญ่หรือ”