กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“พวกเจ้าทำได้ดีมาก จำไว้ว่าต้องกลับไปหมู่บ้านตระกูลโจวเพื่อไปไหว้สุสานและบวงสรวงบรรพชน อย่าลืมเนินฝังเครื่องแต่งกายที่ตั้งแยกไว้แห่งนั้น”
ตระกูลโจวคึกคักขึ้นมา ทว่ายามค่ำคืน มู่เสี่ยวหน่วนกลับจมเข้าสู่ห้วงฝันอันพิสดาร มีทั้งวันสิ้นโลกที่นางเคยประสบ และทุกสิ่งในนิยายที่มู่ต้าหยาเคยพบเจอ
เช้าวันถัดมา ตอนที่มู่เสี่ยวหน่วนตื่นขึ้นมา ที่บ้านก็มีผู้คนมามอบของขวัญไม่น้อยแล้ว ทว่าพวกเขาล้วนไม่อาจเข้าไปยังลานในได้
รถม้าเตรียมพร้อมแล้ว โจวต้าหลางก็ลางาน เพื่อเตรียมตัวกลับไปหมู่บ้านตระกูลโจวเพื่อบวงสรวงบรรพชน
“ท่านแม่ไม่กลับไปหรือ?”
โจวต้าหลางขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นจึงหันกายเดินไปยังลานใน
ซื่อหยารีบรั้งพี่ใหญ่ของตนไว้