ตอนที่ 91 ก่อเรื่อง

คนเหล่านี้สุดท้ายก็ไม่อาจจากไปอย่างเงียบ ๆ ได้ องค์ชายสามแม้ไม่รู้ว่าตนกินยาอะไรลงไป แต่ร่างกายแม้ยังเจ็บก็อยู่ในขอบเขตที่ทนได้ จึงนำไพร่พลไปล้อมกักคนเหล่านี้ไว้อย่างรวดเร็ว

และยังส่งคนมาปลอบขวัญชาวบ้านด้วย

มู่เสี่ยวหน่วนกินอาหารเช้าอย่างสบายอารมณ์แล้วไปสวนผลไม้ ผลก็คือได้เห็นหวังอิงอิงกำลังกอดลูกท้อกินอยู่ ทำให้อีกฝ่ายตกใจจนเกือบโยนลูกท้อทิ้ง

“เจ้าไปได้แล้ว ของนั้นมีผู้ชดใช้ให้แล้ว”

มู่เสี่ยวหน่วนก็ไม่ได้ทำให้ใครลำบาก หวังอิงอิงระแวงอยู่บ้าง แต่ฝ่ายนั้นก็ไม่ได้มีท่าทีจะขวางนางจริง ๆ

“ข้าหาทางลงเขาไม่พบ”

มู่เสี่ยวหน่วนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก็ได้

“ตามมา”