กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หัวหน้าหมอกลั้นลมหายใจได้แล้ว ตอนนี้มองโสมไม่กี่รากที่มู่เสี่ยวหน่วนถืออยู่ในมืออย่างไม่ใส่ใจ ในสมองก็เริ่มคิดถึงตัวผู้ที่จะเลือกแล้ว
ผู้รักษามีใจดุจบิดามารดา ท้ายที่สุดเขาก็ยังไม่ยอมเห็นคนมากมายตาย โรคระบาดรักษาได้ยากจริง แต่ก็ไม่ใช่รักษาไม่ได้เลยเสียทีเดียว ปัญหาหลักคือเมื่อระบาดขึ้นแล้วต้องใช้สมุนไพรมากเกินไป และนี่คือรากฐาน หากไม่มีสมุนไพร เมื่อคนติดต่อคน จะยังรักษาใครได้
ทางมู่เสี่ยวหน่วนยังให้สมุดบันทึกป้องกันโรคระบาดแก่หมอหนึ่งเล่ม เมื่อโจวซานหลางถึงบ้าน สาวใช้ก็ให้อีกเล่มแก่โจวซานหลาง