กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ท่านแม่ ท่านกลับมาได้เสียที ท่านออกจากบ้านไป 92 วัน สามเดือนแล้ว ช่วงนี้ท่านไปอยู่ที่ใดมาหรือ”
ซื่อหยากับเสี่ยวชีสองคนมิได้สังเกตเห็นเทียนหลางเลย เสี่ยวชีวิ่งเร็วจึงถูกเทียนหลางคว้าตัวยกขึ้นด้วยมือเดียว เปิดโอกาสให้ซื่อหยาโผเข้ากอดมู่เสี่ยวหน่วนไว้แน่น
“อ๊า ๆ ๆ! คนชั่ว ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้! เจ้าลักพาตัวท่านแม่ไปใช่หรือไม่!”
เสี่ยวชีตะโกนโหวกเหวก มือเท้ากระทืบถีบจนเทียนหลางเห็นเป็นเรื่องแปลกใหม่ แต่แรงที่ออกจากมือน้อยนิด ไม่มีความหมายอันใดต่อเทียนหลาง เขาถือเข็มขัดของแม่หนูน้อยไว้อย่างนั้น หากเข็มขัดมิได้คุณภาพดี เกรงว่าคงฉีกขาดไปแล้ว
“เทียนหลาง!”