กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ในตระกูลฮั่ว อาหารการกินของฮูหยินผู้เฒ่าจืดเบา อ้างว่าเพื่อสุขภาพที่ดี แต่เกินพอดีก็กลับเป็นโทษ
มู่เสี่ยวหน่วนนั้นต่างออกไป การกินข้าวนั้นต้องสารอาหารครบถ้วน ผลไม้ ผัก ข้าว แป้ง เนื้อ ไม่ขาดสักอย่าง
ท่านผู้เฒ่าทั้งสองที่อายุไล่เลี่ยกันมีเรื่องให้คุยกัน มีแรงจูงมือกันปลูกดอกไม้ เก็บผัก ชี้แนะเด็กสาวให้เรียนงานฝีมือสตรีและธรรมเนียม ยั่วเย้าเด็กอ้วนน้อยเสี่ยวชี วันเวลาผ่านไปอย่างร่าเริงทุกวัน
เห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าจิตใจกระปรี้กระเปร่าขึ้น เนื้อก็ขึ้น แขนขาก็คล่องแคล่วกว่าแต่ก่อน
เพราะแผ่นดินไหว การค้าแยมผลไม้ย่อมทำไม่ได้แล้ว แต่ก็มิได้ขัดขวางการกินในครัวเรือนเลย!
“สหายชรา เจ้านี่แหละจึงเรียกว่าการใช้ชีวิต”