ตอนที่ 53 เทศกาลไหว้พระจันทร์

มู่เสี่ยวหน่วนรู้สึกว่าสิ่งที่คุ้มที่สุดคือการเชิญแม่เฒ่าเหมยผู้เป็นท่านหญิงคนนี้ เดิมทีปีละ 10 ตำลึงเงินไม่เปลี่ยนแปลง มู่เสี่ยวหน่วนเพิ่มเสื้อผ้าให้ไตรมาสละสองชุด ผ้านั้นแน่นอนว่าแม่เฒ่าเหมยพาซื่อหยาไปเลือกที่ตำบล มู่เสี่ยวหน่วนออกเงินเอง

เข้าสู่เดือนเจ็ด ผลไม้ต่าง ๆ ก็มากขึ้นเรื่อย ๆ ธุรกิจแยมผลไม้ก็ยิ่งดีขึ้นตามลำดับ ย่อมมีพวกเลียนแบบด้วย เพราะนี่ไม่ใช่เรื่องยาก มู่เสี่ยวหน่วนก็ไม่เคยคิดผูกขาดธุรกิจเพียงอย่างเดียว

อากาศร้อนขึ้น แยมผลไม้เก็บได้ไม่ทน มู่เสี่ยวหน่วนก็นึกถึงโอสถเปลือกผลไม้ ตอนนี้ในลานบ้านล้วนเป็นเสื่อไม้ไผ่ผืนแล้วผืนเล่า บนนั้นตากโอสถเปลือกผลไม้รสต่าง ๆ โชคดีที่มีสองลานบ้าน ไม่อย่างนั้นคงวางไม่หมด