กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ท่านแม่ วันนี้ยี่สิบเก้าแล้ว ต้องไปไหว้สุสานจุดธูปหรือไม่”
มู่เสี่ยวหน่วนชะงัก นางลืมเรื่องนี้ไปจริง ๆ ไม่สิ แต่ก่อนไม่เคยใส่ใจเลย
“อ้อ เช่นนั้นเจ้าก็พาน้องชายน้องสาวไปเถิด ที่บ้านไม่มีกระดาษเหลืองอะไรพวกนั้น ข้าจะหยิบเงินให้เจ้า เจ้าจัดการเองแล้วกัน”
มู่เสี่ยวหน่วนหยิบเงิน 20 อีแปะออกมาจากใต้หมอน มากกว่านั้นเป็นไปไม่ได้แล้ว แต่นี่ก็เตือนนางว่า ควรทำเนินฝังเครื่องแต่งกายให้ร่างเดิมหรือไม่ รอให้เริ่มวสันต์ก่อนเถิด หาที่ที่วสันต์อบอุ่นบุปผาบานและหันรับแสงตะวัน
“ถึงเทศกาลเช็งเม้งจำไว้ว่าต้องลากับท่านกลับบ้าน มีเรื่องหนึ่งให้เจ้าจัดการ”
มู่เสี่ยวหน่วนยื่นเงินให้ แล้วกำชับเพิ่มอีกประโยคหนึ่ง