ตอนที่ 21 หาโสมป่า

วันที่ยี่สิบหกเดือนเก้า พระจันทร์บนฟ้าเรียวเล็กดั่งซี่ฟัน มีเพียงแสงเย็นจาง ๆ มองเห็นทางได้ราง ๆ

โจวต้าหลางหยุดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งในที่สุด หมุนตัวมองรอบหนึ่ง จู่ ๆ ก็จุดไฟแล้วโยนเข้าไป ทั้งยังจุดมากกว่าหนึ่งแห่ง เห็นได้ว่าความแค้นนั้นมากเพียงใด

“แม่… แม่เลี้ยง”

โจวต้าหลางไม่คิดว่าพอตนหันกลับไปจะมีคนอยู่ข้างหลัง คนผู้นี้ก็มิใช่ผู้ใดอื่น

“ครั้งหน้าทำอะไรให้สะอาดหน่อย เจ้าจุดไฟเช่นนี้ง่ายนักที่จะลุกลามไปถึงผู้อื่น”

มู่เสี่ยวหน่วนไม่มีความเมตตาต่อคนตระกูลหนิว เพราะคนที่มีความเมตตาในวันสิ้นโลกอยู่ได้ไม่นาน