ตอนที่ 17 เปลี่ยนแปลง

ในห้อง มีคนหนึ่งนอนป่วยอิดโรย ซานหลางกอดเสี่ยวชีปลอบไม่หยุด แต่ปลอบอย่างไรก็ไม่ดีขึ้น

“เจ้าโยกมานานเท่าใดแล้ว ไม่กลัวหรือว่าจะโยกนางจนร่างแตกเป็นชิ้น ๆ”

“แม่เลี้ยง เจ้ากลับมาแล้ว ข้า ข้าปลอบเด็กไม่เป็น เช้านี้ป้าห้ามา อุ้มเสี่ยวชีไป พอส่งกลับมาเสี่ยวชีหลับ พอตื่นได้ไม่นานก็ร้องไห้หนักอีก ข้าจึงเพิ่งอุ้มขึ้นมา”

“พอเถอะ พวกเจ้าตรวจดูว่านางถ่ายหรือไม่ เปลี่ยนผ้าให้สะอาด แล้วอุ้มไปบ้านป้าห้า มื้อเที่ยงทำเอง อย่าเรียกข้า”

มู่เสี่ยวหน่วนมองแวบหนึ่ง โยนเด็กให้คนโตโดยตรง แล้วหันหลังเข้าห้อง โชคดีที่เมื่อวานเก็บกวาดห้องไว้ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีที่ให้เอนกาย

“พี่ใหญ่?”